جای همه شما دوستان خالی بود.

هنگام باز گشت تو صف پذیرش مسافر بودم که فهمیدم پرواز ۳ ساعت تاخیر داره و ۱۲ باید مراجعه کنیم .نماز در کنار حرم را از دست داده بودم .دلم گرفته بود .از صبح این ور ان ور بودم خسته شده بودم.بگذریم که نهایتا ساعت ۳ پرواز کردیم

در این اندیشه بودم که در عصر سرعت شتاب ارتباط ما در کجاییم

مردمی که خسته از سر پا ایستادن بودند از این می تر سیدند اگر چیزی بگویند همین را هم از دست دهند و مسئولین شام می خوردند و در کنار هم می خندیدند

ما کجای کاریم؟